En toen ging het licht uit.

Wat mijn lijf al lang wist, maar mij hoofd tegenhield.

Ken je die verhalen die beginnen met:

"Ik wist het al langer, maar..." of "Ik had het wel gevoeld, maar..."

Wel lieve vrouw, dit is er zo eentje.

Het begon allemaal in december 2024. Een maand die ik nooit meer zal vergeten.

Het was de maand waarin ik mijn zus, Stephanie, verloor.

Twee dagen voor haar 36ste verjaardag stond mijn wereld stil. En vanaf dat moment werd die nooit meer hetzelfde.

Vanaf die dag, en de dagen die daarop volgden, was het alsof er een filter wegviel. De filter waarmee ik naar de wereld keek, naar de mensen erin, maar vooral naar mezelf.

Plots zag ik dingen scherper.

Dingen die mijn lichaam al lang wist, maar waar mijn hoofd nog tegenin ging.

De droom die ik ooit had

Jarenlang droomde ik van de job die ik uiteindelijk kreeg: een leidinggevende directiefunctie.

Een team aansturen, reizen en persoonlijke ontwikkeling verweven in mijn werk.

Ik dacht: dit is mijn droomjob.

En ergens klopte dat op dat moment ook.

Ik had die job nodig.

Ze heeft me veel geleerd, ze heeft me laten zien dat ik verantwoordelijkheid kan dragen en dat mijn stem er mag zijn, én ze heeft mijn eigenwaarde versterkt.

Maar wat ik toen nog niet helder kon zien, is dat ik die droom aan het waarmaken was binnen een structuur die niet voor mij gemaakt is.

De realiteit waar veel vrouwen vandaag tegenaan lopen

Als vrouw vandaag een hoge functie bekleden én tegelijk een aanwezige, zorgende moeder, partner, dochter… zijn, én tegelijk zorg dragen voor de belangrijkste persoon die dit alles draagt: jezelf

dat is in het huidige systeem vandaag bijna onmogelijk.

Je hoeft me niet op mijn woord te geloven, maar kijk eens rond, kijk naar mij, naar mijn zus of kijk naar de cijfers van vrouwen die uitvallen, die ziek worden, die moeten blijven ploeteren om te overleven, maar kijk ook naar relaties die onder druk komen te staan.

We proberen alles te dragen, en ergens onderweg verliezen we vaak onszelf. Tot het licht uitgaat. Voor de ene gebeurt dat sneller en radicaler dan voor de andere.

Wat mijn lichaam al lang wist

Het verlies van mijn zus heeft iets in mij wakker gemaakt. Het was alsof mijn lichaam zei:

“Nu is het genoeg geweest.”

Niet omdat mijn job slecht was. Niet omdat de mensen rondom mij dat waren, maar omdat mijn lichaam wist dat ik mijn leven anders wilde vormgeven, door niet meer voortdurend meegesleurd te worden door een allesverslindende stroom waar mijn gezondheid en mijn gezin de klappen opvingen, maar vanuit mijn eigen ritme.

Mijn eigen ecosysteem

Dus nam ik een beslissing.

Ik zette mijn goedbetaalde, zekere job aan de kant.

Niet uit rebellie tegen het systeem, maar omdat ik voelde dat ik mijn eigen ecosysteem wilde bouwen binnen dat systeem.

Dit ecosysteem bestaat uit mijn onderneming, waar mijn passie voor yoga als levensstijl én reizen samenkomen. Maar het bestaat ook uit de ademruimte die daardoor ontstaat om er écht te zijn voor mijn gezin.

Het is mijn familie, mijn kinderen en mijn echtgenoot, die mee dragen en mee groeien.

De kern van vrienden die mij zien en ondersteunen. Ze vieren mee tijdens de hoogtes en leggen een dekentje over mijn schouders bij de laagtes.

En het zijn de mensen met wie ik mag co-creëren.

Samen vormen we een vangnet.

Een vangnet dat vandaag in veel van onze bestaande systemen ontbreekt.

Maar dat is slechts een deel van het verhaal, een ecosysteem is meer dan de mensen die je dragen.Het is een netwerk, een veld dat wordt gevormd door verschillende aspecten:

• onze biologische stabiliteit (beweging, voeding, mindset, slaap, veiligheid)

• de connectie met onszelf en de mensen om ons heen (emoties, relaties, plezier, creativiteit )

• wat er uit jou groeit in beweging (autonomie, keuzes, wilskracht)

• ...

Maar uiteindelijk zijn het wel de mensen die een ecosysteem echt levend maken, en voor heel wat mensen is dat nog nieuw.

Wanneer ik iets deel, jou in mijn spotlight zet, of jou ondersteun (soms letterlijk in mijn yogabelevingen)

is dat omdat ik in jou geloof en jou wil helpen groeien.

Niet omdat ik iets wil verkopen of iets van jou nodig heb.

Ik ga al jaren uit van dit principe, maar vanaf dit jaar trek ik het door in alle aspecten van mijn leven.

Waarom yoga mij helpt mijn ecosysteem te dragen

Want dankzij yoga heb ik draagkracht.

Draagkracht in eerste instantie voor mezelf én draagkracht om jou mee te nemen op reis naar je innerlijke zelf - in connectie met de buitenwereld.

Niet omdat yoga alle problemen oplost, maar omdat yoga één van de meest simpele en zachtste manieren is om je telkens opnieuw naar het enige kompas te brengen dat echt telt:

jijzelf.

Want jij bent en blijft altijd de kern van jouw ecosysteem.

Die boodschap is vandaag mijn levensmissie.

Mensen begeleiden naar een bewuster leven, door het opbouwen van een eigen ecosysteem IN het bestaande systeem.

En dat begint bij de basis, het reguleren van een zenuwstelsel dat al jaren, of misschien zelfs een leven lang, op overdrive draait. En bij ons, mensen.

Ik wou dat ik dit met mijn zus nog kon delen.

Maar dat kan ik niet meer, dus deel ik het met jou.

Jij die misschien ploetert, jij die je alleen, niet gezien of gehoord voelt.

Je bent niet alleen.

Zonder licht, is er geen donker.

Laat me heel eerlijk met je zijn,

het is niet omdat ik hier schrijf dat ik het anders doe dat mijn leven nu van een leien dakje loopt.

Nee, mijn leven is nog volop in beweging, en dat brengt groeipijn en angsten met zich mee.

De realiteit blijft dat rekeningen betaald moeten worden.

Dat we leven in een verouderd systeem met verplichtingen, maar binnen dat systeem hebben we vaak meer vrijheid dan we denken. Veel van wat ons tegenhoudt is een verhaal.

Een oud verhaal.

Een patroon uit het verleden.

Een oude manier van overleven.

En soms begint verandering gewoon met één vraag:

Is dat echt zo?

Step Up

Durf kritisch te kijken.

Durf zacht te zijn, maar durf ook op te staan.

Binnen het systeem.

Niet ertegen vechten, maar er je eigen plek in creëren.

Step(hanie) Up.

Want uiteindelijk kan alleen jij dat doen.

BOEK: Step Up & creëer je eigen ecosysteem

Al snel voelde ik dat ik hierover wilde schrijven. Schrijven is mijn manier van verwerken. In eerste instantie was dat om mijn zus herkenning te geven, nadien werd het therapeutisch en nog later werd het een manifest. Een zachte maar krachtige oproep naar jou, om op te staan voor jezelf en terug aan het stuur van je leven te gaan zitten, vrijer en krachtiger dan ooit. Door het ontwerp van je eigen ecosysteem. Zo ontstond mijn boek Step Up & creëer je eigen ecosysteem.

Vanaf eind juni 2026 verschijnt dit in een beperkte oplage. Voel je dat dit boek iets voor jou kan betekenen? Wil jij ook aan de slag met jouw eigen ecosysteem?

Via mijn nieuwsbrief hou ik je graag als eerste op de hoogte wanneer de pre-sale opent.

Inschrijving nieuwsbrief