De healing-trap.

Evelyne Troch
25 jul
3 minuten om te lezen

Ben je aan het helen of aan het uitstellen?

Ik denk dat sommige mensen verslaafd raken aan zichzelf proberen te helen.

En begrijp me niet verkeerd.

Ik geloof in therapie en medische hulp.

Ik geloof in yoga.

Ik geloof in familieopstellingen, astrologie, ademwerk, essentiële oliën, energetisch werk, massages, coaching... noem maar op. Ik heb er zelf meer dan tien jaar in geïnvesteerd.

Ik heb op de yogamat gehuild, en soms nog.

Ik heb tijdens een Lomi Lomi-massage diepe emoties gevoeld die ik al heel lang was vergeten.

Ik heb kaartleggingen gehad die me deden stilstaan bij vragen die ik mezelf nooit eerder had gesteld.

Ik heb familiepatronen leren herkennen.

Ik heb geleerd mijn zenuwstelsel beter te begrijpen.

En weet je? Ik zou geen enkele van die ervaringen willen missen. Ze hebben allemaal hun werk gedaan.

Maar...

Mijn leven begon pas écht passend te veranderen op het moment dat ik beslissingen begon te nemen. Toen ik iets begon te dóén met wat ik geleerd en gevoeld had. Want daar zit volgens mij een gevaar. We leven in een wereld waarin we voortdurend op zoek zijn naar de volgende stap in onze persoonlijke ontwikkeling.

Nog een boek.

Nog een podcast.

Nog een opleiding.

Nog een reading.

Nog een healing.

Nog een inzicht.

Alsof er ergens een eindpunt bestaat waarop iemand dan zegt:

"Proficiat. Je bent nu volledig geheeld. Je mag eindelijk beginnen leven."

Maar zo werkt het leven niet. Het leven wacht niet tot jij klaar bent. Het leven gaat ondertussen door.

Vrouwelijke & mannelijke energie.

Je kan het zien als vrouwelijke en mannelijk energie, want we hebben beide. Ja, ook de mannen hebben vrouwelijke energie, straf hé? ;-) Ik geloof daarom dat we het allebei nodig hebben.

Onze vrouwelijke energie nodigt ons uit om te vertragen.

Om te voelen.

Om te rusten.

Om te ontvangen.

Om creatief te zijn.

Om opnieuw verbinding te maken met onszelf.

Maar daarnaast hebben we ook mannelijke energie nodig. Die helpt ons richting te geven en gewoon te doen.

Grenzen stellen.

Beslissingen nemen.

Verantwoordelijkheid dragen.

Kortom, om over te gaan tot actie.

We hebben te bouwen aan het leven waar we naar verlangen. Wanneer we alleen maar doen, raken we opgebrand. Wanneer we alleen maar voelen, raken we verlamd, of in freeze.

De magie zit niet in het één of het ander.

Ze zit in de dans tussen beide.

Healing is geen eindbestemming

Gun jezelf die week, weken of maanden rust, maar blijf ook actief.

Ga wandelen.

Zoek stilte.

Schrijf.

Praat.

Huil.

Doe dat healingwerk. Maar stel jezelf daarna ook een eerlijke vraag:

Wat heb ik over mezelf geleerd?

En misschien nog belangrijker:

Welke stap ga ik nu zetten?

Want een inzicht zonder actie verandert uiteindelijk niets, het gaan leven wél.

De vragen die mijn leven veranderde

Ik krijg heel vaak de vraag: " Evelyne, maar hoe weet ik wanneer ik iets moet veranderen?"

Wanneer ik vandaag ergens tegenaan loop, stel ik mezelf altijd eerst eenzelfde vraag.

"Kan ik dit aanvaarden?"

Is het antwoord ja? Dan is dat ook mijn werk. Dan mag ik stoppen met vechten tegen de realiteit en oefenen in aanvaarden en loslaten.

Is het antwoord toch neen? Dan stel ik mezelf een tweede vraag.

"Kan ik het veranderen?"

Zo ja? Dan ga ik ervoor. Ik zet die grens, ik ga het gesprek aan, ik pas aan.

Zo neen? Dan weet ik dat er maar één mogelijkheid overblijft:

Weggaan.

Een job verlaten.

Een relatie beëindigen.

Een grens zetten.

Een droom eindelijk serieus nemen.

Want blijven kiezen wat je altijd koos, zal je blijven geven wat je altijd kreeg.

Dat is echte, diepgaande, waardevolle heling

Niet het eindeloos zoeken naar een betere versie van jezelf, maar het gewoon opnieuw leren leven.

Keuzes maken.

Fouten durven maken.

Opnieuw beginnen.

Opdagen voor jezelf.

Ook wanneer je nog niet alle antwoorden hebt.

Dat is ook waarom yoga een deel van mijn leven geworden is.

Niet omdat yoga je problemen kan oplossen.

Maar omdat het je helpt opnieuw te voelen wat je eigenlijk al diep vanbinnen wist.

En dat is ook waarom essentiële oliën zo'n mooie ondersteuning kunnen zijn.

Niet omdat ze keuzes voor jou maken. Maar omdat ze soms net genoeg vertraging brengen om eindelijk te horen wat je hart al zo lang probeert te vertellen of dat duwtje in de rug geven dat je zo hard nodig hebt.

Misschien is de belangrijkste vraag vandaag dus niet: